Recitamos a Marica Campo: “Tras as portas do rostro”.

palomartrat2
Iremos  xuntos pola horta,
a das mazás reinetas, a do pombal sombrío
que as pombas xa deixaron para a hedra.
E entraremos na casa
onde a miña pantasma está espiando
unha culpa longuísima sen nome.
Olla a miña pantasma: come lilas,
pálidas lilas
mortalmente ancoradas nalgún libro.
Hai unha páxina tal vez que busca,
un verso nunca escrito que procura,
unha palabra para abrir a porta.
Ensaia a conta atrás polos reloxios,
sangra e desángrase de soidade soa
desde as veas da chuvia
e dorme á fin cando a mañá desperta
e o día alza a vida coma un mastro.
                                                                        1989

Recitan Carla García e Jorge Fraga de 1º C.

Lilas

Lilas

This slideshow requires JavaScript.